Wandelend door Oud Zuid komt u in alle wijken van het stadsdeel, kunst in de openbare ruimte tegen. Hoewel in Amsterdam vóór 1920 nauwelijks (vrijstaande) kunstwerken in de openbare ruimte werden geplaatst, is dit na de tweede wereldoorlog traditie geworden. Dit werd mogelijk gemaakt door de invoering van de percentagereling voor kunst bij grote bouwprojecten. Door de gevarieerdheid in schaal, materiaalgebruik en ontstaansperiode is er in Oud Zuid sprake van een echte buiten-kunstcollectie.

Het gebied aan de zuidzijde van het in 1885 geopende Rijksmuseum, behoort tot een van de eerste stadsuitbreidingen na het afbreken van de verdedigingswallen van Amsterdam. Rondom het Vondelpark en het Concertgebouw bouwde de gegoede burgerij haar huizen aan lommerrijke lanen, vaak ontworpen door bekende architecten. De voor arbeiders bestemde wijk de Pijp, werd nog gebouwd volgens de oude polderverkaveling waardoor relatief kleine percelen ontstonden.
De aanleg van het plan Zuid van architect Berlage in 1917, bracht hierin verandering. In dit stedenbouwkundige ontwerp, combineerde Berlage woonblokken met brede hoofdstraten en plantsoenen en huizen voor arbeiders en de middenstand. Nieuw was ook dat beeldhouwers en ontwerpers (Hildo Krop, Piet Kramer e.a.) al in de ontwerpfase van het plan werden ingeschakeld om een integraal ontwerp van de openbare ruimte te garanderen. De recente woningbouw van het Olympisch kwartier geeft aan dat die visie op de openbare ruimte in Amsterdam, ook nu nog navolging vindt.