De Dokwerker (Jonas Daniël Meijerplein)

Omschrijving:
Toen de Dokwerker op 19 december 1952 op het Jonas Daniël Meijerplein door koningin Juliana werd onthuld, schreef het Haarlems Dagblad: "Zeer treffend komt de vastberadenheid van het opgekropte verzet erin tot uitdrukking".
Al snel werd het monument omarmd als boegbeeld voor de Februaristaking mede omdat de Amsterdammers jarenlang op een passend symbool hadden moeten wachten en het de jaren daarvoor dus zonder Februaristakings-monument hadden moeten doen.
Begin 1951 gaf het toenmalige College van Burgemeester en Wethouders opdracht aan beeldhouwer Mari Andriessen voor het ontwerpen van een passend monument . Na verschillende ontwerpen zou de definitieve versie in gips medio 1951 klaar zijn. Het werd uiteindelijk een jaar later. De Dokwerker werd in een Parijse gieterij in zijn huidige bronsvorm gegoten.
Voor de Dokwerker heeft Willem Termetz model gestaan, een vriend van Mari Andriessen waarmee hij waarschijnlijk in het verzet heeft gezeten.
De Dokwerker heeft niet altijd op de plek gestaan waar hij nu staat. In het begin stond hij met zijn armen gestrekt naar het Waterlooplein. In 1970 is het beeld verplaatst richting de synagoge vanwege werkzaamheden aan de metro.
De keuze voor het Jonas Daniel Meijerplein heeft te maken met de razzia's van 1941 maar ook met de onzekerheid vlak na de oorlog over hoe de jodenbuurt moest worden opgeknapt. Ook het plan om aan het Waterlooplein een nieuw stadhuis te bouwen speelde mee.
Het monument is niet alleen de centrale plaats van de herdenking van de Februaristaking het is ook een aantal keer het begin- of eindpunt geweest van demonstraties tegen racisme.
De Dokwerker is door de Amsterdamse Rosj Pinaschool geadopteerd.